Ενας συνδικαλιστής στο δ.σ. της Chrysler

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&id=38243

ΣΕ ΛΙΓΕΣ μέρες, πρώτη φορά στα αμερικανικά χρονικά, συνδικαλιστής θα συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο ενός βιομηχανικού κολοσσού, της Chrysler.

Σύμφωνα με το σχέδιο διάσωσης της εταιρείας, ορισμένα μέλη του διευθυντηρίου της θα είναι διορισμένα από τον Λευκό Οίκο και άλλα από τον νέο στρατηγικό της επενδυτή, τη Fiat.

Ετσι, το νέο πρόσωπο που πρωταγωνιστεί αυτή τη στιγμή στο προσκήνιο της Ουάσιγκτον δεν είναι άλλος από τον εξηνταπεντάρη Ron Gettelfinger (φωτ.), πρόεδρο της Ενωσης Εργατών Αυτοκινητοβιομηχανίας (United Auto Workers ή UAW), που δίνει ατέλειωτες μάχες για να περισώσει θέσεις εργασίας και κεκτημένα του προσωπικού του κλάδου.

Θα κληθεί να αντιμετωπίσει τον επικεφαλής του ιταλικού ομίλου Sergio Marchione, ο οποίος απαιτεί απολύσεις και μειώσεις μισθών από την Chrysler, προκειμένου, προχωρήσει στο συνοικέσιο με τη Fiat. Το σχέδιο διάσωσης προβλέπει ο ιταλικός όμιλος να αγοράσει το 20% της Chrysler. Αν αυτό συμβεί, τότε η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα ενισχύσει με επιπλέον κεφάλαια την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία. Αν στις εργώδεις διαπραγματεύσεις πετύχει το στόχο του ο πρόεδρός της, η UAW θα μπει κι αυτή μέτοχος στην Chrysler με ποσοστό 20%, όσο ακριβώς και η Fiat! Σε αντιστάθμισμα το συνδικάτο θα αναλάβει το 50% των δαπανών για το ταμείο υγείας των συνταξιούχων της εταιρείας.

Ο άνθρωπος, που θεωρείται «ισχυρότερος και από υπουργός» στην Αμερική, έχει προαναγγείλει ότι εγκαταλείπει τον συνδικαλιστικό στίβο του χρόνου. Μολονότι δέχεται βροχή από προτάσεις να κατέβει υποψήφιος για την ηγεσία της Afl Cio, της ιστορικής Συνομοσπονδίας των Αμερικανικών Εργατικών Συνδικάτων. Είναι απογοητευμένος, λέγεται, επειδή δεν κατόρθωσε το τελευταίο διάστημα να πυκνώσει τις τάξεις του συνδικάτου του με νέους εργάτες των θυγατρικών ξένων αυτοκινητοβιομηχανιών, όπως η Toyota και η Honda.

Γεννήθηκε στο Κεντάκι το 1944 και το 1976 πήρε πτυχίο μηχανολόγου από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα. Οργανωμένος στο Δημοκρατικό Κόμμα από νέος πρωτοπιάνει δουλειά στο εργοστάσιο της Ford στη Λούισβιλ. Το 1987 το συνδικάτο τον φέρνει στο Ντιτρόιτ και τον επόμενο χρόνο εκλέγεται αντιπρόεδρός του.

Στο συνέδριο του Λας Βέγκας το 2006, όπου εκλέγεται πρόεδρος, προτείνει ένα «σχέδιο Μάρσαλ για την αμερικανική βιομηχανία». Εκτός από τη μαχητικότητά του διακρίνεται και για τον ρεαλισμό του: τα τελευταία χρόνια συναινεί για την απόλυση 67.000 ωρομίσθιων από την General Motors και τη Ford και για τη μείωση του προσωπικού της Chrysler από 45 σε 24 χιλιάδες άτομα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s