Απερριψε ο Αρειος Παγος αγωγη γιατρου του ΕΣΥ για το επιδομα των 176 ευρω

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε αίτηση ειδικευόμενης γιατρού βιοπαθολογίας του ΕΣΥ, η οποία ζητούσε να της καταβληθεί για ενάμισι έτος το ποσό των 1.812 ευρώ, που αντιστοιχούσε στην μη καταβολή του μηνιαίου επιδόματος των 176 ευρώ που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα. Ο Άρειος Πάγος δέχθηκε ότι η μη καταβολή του επιδόματος των 176 ευρώ στην εν λόγω γιατρό και κατά προέκταση σε όλους του γιατρούς του ΕΣΥ δεν αντίκειται στο άρθρο 4 του Συντάγματος που αφορά την ισότητα των πολιτών, αφού οι ιδιαίτερες συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται, καθιστούν τη νομοθετική ρύθμιση συμβατή με τους ορισμούς του άρθρου 4 του Συντάγματος και δεν συνιστά άνιση δυσμενή μεταχείριση έναντι των υπολοίπων υπαλλήλων του Δημοσίου τομέα που λαμβάνουν την επίμαχη παροχή. Σύμφωνα με την απόφαση του Αρείου Πάγου, οι γιατροί του ΕΣΥ δεν τελούν υπό ουσιώδεις όμοιες συνθήκες, αλλά αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία δημοσίων λειτουργών ως προς τη μισθολογική και υπηρεσιακή μεταχείριση, αφού εξαιρούνται από το ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων εν γένει υπαλλήλων και ισχύει για αυτούς ειδικό μισθολογικό καθεστώς. Το Μάρτιο, ο Άρειος Πάγος έκρινε νόμιμη την καταβολή του επιδόματος των 176 ευρώ σε όλους τους εργαζόμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=65062

Advertisement

Αρειος Πάγος: Απαγορευμένη βλαπτική μεταβολή της σύμβασης η μείωση αποδοχών

Aπαγορευμένη βλαπτική μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας συνιστά η μείωση των αποδοχών, η οποία επίσης αντίκειται στις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς δεν συντρέχουν λόγοι δημόσιου συμφέροντος ή δημόσιας ωφέλειας που να τη δικαιολογούν.

Αυτό έκρινε το Eργατικό Τμήμα του Αρείου Πάγου το οποίο επικύρωσε εφετειακή απόφαση η οποία είχε δικαιώσει διευθύνοντα σύμβουλο του Οργανισμού Λιμένος Ηγουμενίτσας (που λειτουργεί υπό τη μορφή Ανώνυμης Εταιρείας), επιδικάζοντάς του διαφορές αποδοχών, αλλά και αποδοχές τις οποίες θα ελάμβανε εάν δεν τον απέλυαν πριν από τη λήξη της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας που είχε με την Α.Ε.

Ακόμη, κρίθηκε ότι είναι αντισυνταγματική η διάταξη του Ν. 3264/2004 με την οποία προβλέφθηκε η λύση της σύμβασης εργασίας των διευθυνόντων συμβούλων των Οργανισμών Λιμένων. Και αυτό, γιατί πρόκειται για νομοθετική ρύθμιση με «γνήσια αναδρομική δύναμη» η οποία αποτελεί «επέμβαση του νομοθέτη» και προσβάλλει το δικαίωμα στην ελευθερία της εργασίας.

Ειδικότερα, αναφέρεται στην απόφαση του Α.Π. ότι διατάξεις νόμων με αναδρομική δύναμη, που προβαίνουν σε στέρηση περιουσίας χωρίς να συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος και χωρίς προηγούμενη καταβολή αποζημίωσης, είναι αντισυνταγματικές (άρθρο 28 παρ. 1 Συντάγματος σε συνδυασμό με άρθρο 1 Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου ΕΣΔΑ).

Όπως αναφέρεται στο ιστορικό της απόφασης του Α.Π., υπεγράφη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας πενταετούς θητείας (2001- 2006) για τη θέση του διευθύνοντα συμβούλου του Οργανισμού Λιμένος Ηγουμενίτσας. Με την από 18.10.2001 απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Εμπορικής Ναυτιλίας καθορίστηκαν οι μηνιαίες αποδοχές του στα 5.869 ευρώ. Στη συνέχεια, στις 6.10.2004 με νεώτερη κοινή υπουργική απόφαση οι αποδοχές του μειώθηκαν αναδρομικά από 1.7.2004 στα 3.200 ευρώ. Περαιτέρω, με απόφαση του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας (6.6.2005) λύθηκε η σύμβαση εργασίας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/06/12/1676808.htm

H καθυστέρηση προσέλευσης στην εργασία δεν συνιστά απόλυση χωρίς αποζημίωση…

Ο Άρειος Πάγος δέχθηκε ότι η καθυστερημένη προσέλευση του υπαλλήλου στην εργασία του οφείλονταν σε αμελή συμπεριφορά Ο Άρειος Πάγος δέχθηκε ότι η καθυστερημένη προσέλευση του υπαλλήλου στην εργασία του οφείλονταν σε αμελή συμπεριφορά Επικύρωσε ο Άρειος Πάγος απόφαση του εφετείου της Αθήνας και δέχθηκε ότι έπρεπε να καταβληθεί αποζημίωση σε υπάλληλο που απολύθηκε επειδή για μεγάλο χρονικό διάστημα και παρά τις συνεχείς προειδοποιήσεις καθυστερούσε την προσέλευσή του στην επιχείρηση. Ο συγκεκριμένος υπάλληλος καθυστερούσε να προσέλθει στην εργασία του για μεγάλο χρονικό διάστημα. Συνέχιζε, όμως, την εργασία του και μετά τη λήξη του ωραρίου. Η εταιρεία του, τον είχε προειδοποιήσει επανειλημμένως κοινοποιώντας του μάλιστα και εξώδικο με αφορμή μιας ημέρας απουσίας του. Η εταιρεία υποστήριξε ότι θεωρεί την απουσία του ως σιωπηρή καταγγελία της σύμβασης εργασίας εκ μέρους του αλλά και οικειοθελή αποχώρησή του από την εργασία του, διότι με τη συμπεριφορά του αυτή είχε ως σκοπό την απόλυσή του και την καταβολή αποζημίωσης. Ο Άρειος Πάγος, ωστόσο, με απόφαση του (182/2008) δέχθηκε όπως και το εφετείο, ότι η καθυστερημένη προσέλευση του υπαλλήλου στην εργασία του οφείλονταν σε αμελή συμπεριφορά του και δεν αποδείχθηκε ότι γίνονταν από πρόθεση με σκοπό να εξαναγκάσει τους εργοδότες του να τον απολύσουν, αφού μάλιστα χρειαζόταν τέσσερα ακόμη χρόνια για να συνταξιοδοτηθεί. Σύμφωνα μάλιστα με τον Άρειο Πάγο, με βάση τις αρχές της καλής πίστης η συμπεριφορά αυτή του υπαλλήλου δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνιστούσε σιωπηρή δήλωση βούλησής του για λύση της εργασιακής σύμβασης. Με το σκεπτικό αυτό κρίθηκε ότι στον εν λόγω υπάλληλο έπρεπε να επιδικαστεί αποζημίωση περίπου 24.000 ευρώ που δικαιούτο λόγω απόλυσης.

http://www.skai.gr/master_story.php?id=106549