ΣΩΜΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Ενας έλεγχος κάθε 32 χρ

Προέκταση της αντεργατικής πολιτικής είναι η υποστελέχωση του ΣΕΠΕ

Ενας έλεγχος του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) κάθε περίπου 32 χρόνια αντιστοιχεί σε κάθε επιχείρηση της χώρας, σύμφωνα με επίσημους υπολογισμούς! Εκεί έχει οδηγήσει η χρόνια υποβάθμιση και υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών.

Σα να μην αρκούσε αυτή η ζοφερή εικόνα, από πέρυσι μέχρι φέτος, παρατηρείται νέα μείωση του προσωπικού όλων των υπηρεσιών του ΣΕΠΕ στη χώρα: Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση πεπραγμένων του ΣΕΠΕ για το 2009, από τις 1.130 οργανικές θέσεις, δηλαδή επιθεωρητές Εργασίας, γραμματειακή υποστήριξη και οδηγοί (σ.σ. που και αυτές είναι ελάχιστες, αν σκεφτεί κανείς ότι οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα ξεπερνούν τις 725.095 με 2.219.918 εργαζόμενους) καλύπτονται μόλις οι 827, ενώ πέρυσι καλύπτονταν οι 847.

Συγκεκριμένα, από τις 634 προβλεπόμενες οργανικές θέσεις σε Κοινωνικές Επιθεωρήσεις φέτος καλύπτονται οι 468, ενώ πέρυσι καλύπτονταν οι 481. Στα Κέντρα Πρόληψης Επαγγελματικού Κινδύνου (ΚΕΠΕΚ) οι θέσεις που προβλέπονται είναι 407 και καλύπτονται οι 293, από τις 301 που καλύπτονταν πέρυσι.

Οι κοινωνικοί επιθεωρητές Εργασίας (σ.σ. ελέγχουν παραβιάσεις εργατικής νομοθεσίας) σε όλη την Ελλάδα είναι 446. Σύμφωνα με τον αριθμό των επιχειρήσεων πανελλαδικά (725.095) κάθε επιθεωρητής πρέπει να ελέγξει τουλάχιστον 1.625 επιχειρήσεις. Αντίστοιχα, οι επιθεωρητές Τεχνικής και Υγειονομικής Επιθεώρησης των ΚΕΠΕΚ σε όλη την Ελλάδα είναι 275. Σε κάθε επιθεωρητή αντιστοιχούν για έλεγχο τουλάχιστον 2.636 επιχειρήσεις! Επιπλέον, το έργο τους γίνεται ακόμα πιο δύσκολο εξαιτίας των τεράστιων ελλείψεων σε γραμματειακό προσωπικό, γεγονός που τους αναγκάζει να καλύπτουν αυτά τα κενά αντί να κάνουν απρόσκοπτα ελέγχους.

Βέβαια, δεν είναι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του ΣΕΠΕ που θα προστατεύσουν τους εργαζόμενους από τον εργασιακό μεσαίωνα, αφού αυτοί διαπιστώνουν αν εφαρμόζονται αντεργατικοί νόμοι όπως για τη μερική απασχόληση, την εκ περιτροπής εργασία κλπ. Οι ελλείψεις στους ελεγκτικούς μηχανισμούς δεν είναι τίποτε άλλο από προέκταση της αντεργατικής πολιτικής, που στόχο έχει να φτάσει την τιμή της εργατικής δύναμης στον πάτο για λογαριασμό των μεγάλων – κυρίως – εργοδοτών…

http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=5601223&publDate=17/4/2010

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s